Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

To retract

  • 1 retractare

    1) опять исследовать дело;

    retractatio, вторичное исследование дела, вторичное производство, eandem causam retract. = ex integro agere (1. 31 D. 12, 2. 1. 29 pr. 1. 45 § 8 D. 49, 14); особ. с целью оспаривать прежнее юридич. действие или судебное решение, напр. retract, de sententia arbitri (1. 32 § 14 D. 4, 8. 1. 5 § 5 C. 7, 63. cf. 1. 35 C. 7, 62. 1. 2 C. 7, 64. 1. 8 pr. D. 50, 8. 1. 1 C. 10, 9).

    2) оспаривать, отвергать (1. 29 § 1 D. 40, 12. 1. 1 § 1. 3. 4. 1. 2 pr. D. 40, 15. 1. 13 § 1 D. 44, 3. 1. 31 C. 3, 28). 3) отменять, уничтожать: retract. quod actum est (1. 39 § 7 D. 3, 3. 1. 4 C. 7, 26. 1. 6 C. 2, 51. 1. 1 C. 8, 56).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > retractare

  • 2 contortio

    contortĭo, ōnis, f. [st1]1 [-] action de tourner.    - Auct. Her. 4, 19, 26; C. Aur. Chr. 1, 464. [st1]2 [-] entortillement, contorsion.    - contortiones orationis, Cic. Fat. 9, 17: expressions obscures. --- Aug. Retract. 1, 50.
    * * *
    contortĭo, ōnis, f. [st1]1 [-] action de tourner.    - Auct. Her. 4, 19, 26; C. Aur. Chr. 1, 464. [st1]2 [-] entortillement, contorsion.    - contortiones orationis, Cic. Fat. 9, 17: expressions obscures. --- Aug. Retract. 1, 50.
    * * *
        Contortio, Verbale. Cic. Contortiones orationis. Estorsemens.

    Dictionarium latinogallicum > contortio

  • 3 animaliter

    animāliter, Adv. (animalis), tierisch, Augustin. retract. 1, 26. Claud. Mam. 1, 13 u. 1, 24. Salv. de stat. anim. 1, 13.

    lateinisch-deutsches > animaliter

  • 4 Colossae

    Colossae, ārum, f. (Κολοσσαί), Stadt in Phrygien am Lykus, j. Khonas, an deren Einwohner der Apostel Paulus den bekannten Brief an die Kolosser (Κολοσσαεῑς) richtete, Plin. 5, 145. Vulg. Coloss. 1, 2. – Dav.: A) Colossēnsēs, ium, m., die Einw. von Kolossä, die Kolosser, Augustin. retract. 1, 26 extr. Ambros. de spir. scto 2, 20. Vulg. ep. ad Coloss. lemm. (wo Colosenses). – B) Colossīnus, a, um (Κολοσσηνός), kolossinisch, flos, Plin. 21, 51.

    lateinisch-deutsches > Colossae

  • 5 continuanter

    continuanter, Adv. (2. continuo), in ununterbrochener Reihe (Ggstz. carptim), Augustin. retract. 1, 24 u.a. Eccl.

    lateinisch-deutsches > continuanter

  • 6 falsiloquium

    falsiloquium, iī, n. (falsiloquus), die Lüge, Augustin. lib. retract. prooem. extr.

    lateinisch-deutsches > falsiloquium

  • 7 intellegens

    intellegēns, entis, PAdi. (v. intellego), Einsicht habend in etw., sich auf etw. verstehend, einsichtig, einsichtsvoll, verständig, I) im allg.: a) v. Pers.: doctus et int. vir, Cic. – mit Genet., eius generis intellegens, Cic. – b) übtr.: v. Lebl.: iudicium, Cic.: Compar., intellegentior mens, Augustin. retract. 1, 19. – II) insbes.: A) sich auf eine Wissenschaft od. Kunst verstehend, kunstverständig, ein Kenner von etw., homo ingeniosus et intellegens (Ggstz. idiota), Cic.: in hisce rebus int. esse, Cic. – subst., intellegentes, die Kenner (Ggstz. vulgus), Cic. – B) sich auf jmd. (= auf jmds. Charakter usw.) verstehend, ein Kenner jmds., principis nostri, Plin. ep. 6, 27, 2.

    lateinisch-deutsches > intellegens

  • 8 molesto

    molesto, āvī, āre (molestus), beschwerlich fallen, belästigen, alqm, Petron. 58, 10 u. fr. XI (XIII). Vulg. Sirach 11, 9. Ps. Apul. herb. 71. Iulian. Antec. const. 79, 3: animam, Augustin. retract. 1, 26. p. 29 Ben.: absol., uva raro valde molestat, Scrib. Larg. 71: im Passiv, neminem molestari volo nomine debiti, Modestin. dig. 34, 3, 20 pr.

    lateinisch-deutsches > molesto

  • 9 multiloquium

    multiloquium, iī, n. (multus u. loquor) = πολυλογία (Gloss. II, 412, 42), das viele Reden (Ggstz. pauciloquium), Plaut. merc. 31 u. 37. Ambros. de Iob et David 1, 6, 20; in psalm. 1. § 20. Vulg. prov. 10, 19 u. Matth. 6, 7. Augustin. retract. prol. § 2.

    lateinisch-deutsches > multiloquium

  • 10 murmurator

    murmurātor, ōris, m. (murmuro), der Murmeler, der Murrer, Paul. ex Fest. 299, 3. – insbes., v. Unzufriedenen, v. Mürrischen, Augustin. serm. 296, 6 u. 311, 12: querulosus, Vulg. epist. Iudae 16: m. adversus deum, Augustin. retract. 2, 20.

    lateinisch-deutsches > murmurator

  • 11 ordinate

    ōrdinātē, Adv. (ordinatus), ordentlich, in gehöriger Ordnung, geordnet, distincte et ordinate disponere, Cornif. rhet. 4, 69: ›inconditum‹ non ordinate compositum, Paul. ex Fest. 107, 18: a cuius (ceti) crista ordinate utrisque piscibus disposita est tenuis fusio stellarum, Vitr. 9, 5 (7), 3: ibant caute et ordinate, Vulg. 1. Mach. 6, 40: tamquam (astra) non possent tam disposite, tam ordinate moveri, Lact. 2, 5, 15: ille ord. etiam malis utendo permanet bonus, Augustin. epist. 140, 4: quo plenius et ordinatius retractentur, Tert. adv. Marc. 1, 19: ordinatissime subiungere, Augustin. retract. 1, 24.

    lateinisch-deutsches > ordinate

  • 12 paedagogus

    paedagōgus, ī, m. (παιδαγωγός), I) der Kinderführer, Knabenführer, ein Sklave, der den Knaben in die Schule begleitete und von dort zurückholte, auch zu Hause beaufsichtigte, der Hofmeister, Mentor (s. Quint. 1, 1, 8 sqq.), Plaut. Bacch. 441. Cic. de amic. 74. Sen. ep. 60, 1 u. 94, 9. Spart. Hadr. 2, 7. Edict. Diocl. 7, 65: sub lege tamquam sub paedagogo parvulos custoditos, Augustin. retract. 1, 26. – paedagogi vultus, die Miene eines alles tadelnden Hofmeisters, Mentormiene, Schulmeistermiene, Suet. Ner. 37, 1. – scherzh. von einem Liebhaber, der seine Geliebte in die Schule hin und zurück begleitet, Ter. Phorm. 144. – adi., lex paedagoga, Paul. Nol. carm. 21, 681. – II) übtr.: a) ein Mentor = ein Führer, Leiter, Erzieher, Plaut. Pseud. 447. Sen. ep. 11, 9. Suet. Galb. 14, 2: unicuique nostrûm paedagogum dari deum, Sen. ep. 110, 1. – im üblen Sinne = Zuchtmeister, paed. senatorum, Vopisc. Aurel. 37, 3: paedagogi publici, Z. für jedermann, Sen. ep. 123, 11. – b) der Unterweiser, Lehrer, agricolationis quasi paedagogus, Colum. 1, 1, 13: paedagogus litterarius, Vospic. Bonos. 14, 1.

    lateinisch-deutsches > paedagogus

  • 13 particulariter

    particulāriter, Adv. (particularis), insbesondere, partikulär, speziell, Ps. Apul. de Plat. 3. p. 268 H. Cael. Aur. de morb. acut. 2, 10, 65: Ggstz. generaliter, Firm. math. 1, 5 extr.: Ggstz. universaliter, Augustin. retract. 1, 5 extr.

    lateinisch-deutsches > particulariter

  • 14 animaliter

    animāliter, Adv. (animalis), tierisch, Augustin. retract. 1, 26. Claud. Mam. 1, 13 u. 1, 24. Salv. de stat. anim. 1, 13.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > animaliter

  • 15 Colossae

    Colossae, ārum, f. (Κολοσσαί), Stadt in Phrygien am Lykus, j. Khonas, an deren Einwohner der Apostel Paulus den bekannten Brief an die Kolosser (Κολοσσαεῑς) richtete, Plin. 5, 145. Vulg. Coloss. 1, 2. – Dav.: A) Colossēnsēs, ium, m., die Einw. von Kolossä, die Kolosser, Augustin. retract. 1, 26 extr. Ambros. de spir. scto 2, 20. Vulg. ep. ad Coloss. lemm. (wo Colosenses). – B) Colossīnus, a, um (Κολοσσηνός), kolossinisch, flos, Plin. 21, 51.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Colossae

  • 16 continuanter

    continuanter, Adv. (2. continuo), in ununterbrochener Reihe (Ggstz. carptim), Augustin. retract. 1, 24 u.a. Eccl.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > continuanter

  • 17 falsiloquium

    falsiloquium, iī, n. (falsiloquus), die Lüge, Augustin. lib. retract. prooem. extr.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > falsiloquium

  • 18 intellegens

    intellegēns, entis, PAdi. (v. intellego), Einsicht habend in etw., sich auf etw. verstehend, einsichtig, einsichtsvoll, verständig, I) im allg.: a) v. Pers.: doctus et int. vir, Cic. – mit Genet., eius generis intellegens, Cic. – b) übtr.: v. Lebl.: iudicium, Cic.: Compar., intellegentior mens, Augustin. retract. 1, 19. – II) insbes.: A) sich auf eine Wissenschaft od. Kunst verstehend, kunstverständig, ein Kenner von etw., homo ingeniosus et intellegens (Ggstz. idiota), Cic.: in hisce rebus int. esse, Cic. – subst., intellegentes, die Kenner (Ggstz. vulgus), Cic. – B) sich auf jmd. (= auf jmds. Charakter usw.) verstehend, ein Kenner jmds., principis nostri, Plin. ep. 6, 27, 2.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > intellegens

  • 19 molesto

    molesto, āvī, āre (molestus), beschwerlich fallen, belästigen, alqm, Petron. 58, 10 u. fr. XI (XIII). Vulg. Sirach 11, 9. Ps. Apul. herb. 71. Iulian. Antec. const. 79, 3: animam, Augustin. retract. 1, 26. p. 29 Ben.: absol., uva raro valde molestat, Scrib. Larg. 71: im Passiv, neminem molestari volo nomine debiti, Modestin. dig. 34, 3, 20 pr.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > molesto

  • 20 multiloquium

    multiloquium, iī, n. (multus u. loquor) = πολυλογία (Gloss. II, 412, 42), das viele Reden (Ggstz. pauciloquium), Plaut. merc. 31 u. 37. Ambros. de Iob et David 1, 6, 20; in psalm. 1. § 20. Vulg. prov. 10, 19 u. Matth. 6, 7. Augustin. retract. prol. § 2.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > multiloquium

См. также в других словарях:

  • retract — re‧tract [rɪˈtrækt] verb [transitive] 1. FINANCE if a company retracts bonds, shares etc, it takes them off the market by buying them back from investors; = RETIRE: • It will use its credit line to retract C$53.3 million in preferred shares. 2.… …   Financial and business terms

  • Retract — Re*tract (r[ e]*tr[=a]kt ), v. t. [imp. & p. p. {Retracted}; p. pr. & vb. n. {Retracting}.] [F. r[ e]tracter, L. retractare, retractatum, to handle again, reconsider, retract, fr. retrahere, retractum, to draw back. See {Retreat}.] 1. To draw… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • retract — [ri trakt′] vt., vi. [ME retracten: in RETRACT sense 1 < L retractus, pp. of retrahere, to draw back < re , back + trahere, to DRAW; in RETRACT sense 2 < MFr retracter < L retractare, to draw back, withdraw < re , back + tractare,… …   English World dictionary

  • Retract — Re*tract , v. i. 1. To draw back; to draw up; as, muscles retract after amputation. [1913 Webster] 2. To take back what has been said; to withdraw a concession or a declaration. [1913 Webster] She will, and she will not; she grants, denies,… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • retract — index abandon (withdraw), abolish, abrogate (annul), abrogate (rescind), adeem, annul …   Law dictionary

  • retract — RETRÁCT s.n. (jur.) Luare înapoi a unui bun, a unui drept alienat. [< fr. retrait]. Trimis de LauraGellner, 13.09.2007. Sursa: DN  RETRÁCT s. n. (jur.) luare înapoi a unui bun, a unui drept alienat. (< fr. retrait, lat. retractus) …   Dicționar Român

  • Retract — Re*tract , n. (Far.) The pricking of a horse s foot in nailing on a shoe. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Retract — Retract, s. Retractus …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Retract — Retract, s. Näherrecht u. Zugrecht …   Herders Conversations-Lexikon

  • retract — (v.) early 15c., to draw (something) back, from L. retractus, pp. of retrahere (see RETRACTION (Cf. retraction)). Sense of to revoke, withdraw is attested from 1540s. Related: Retracted; retracting …   Etymology dictionary

  • retract — 1 retrograde, back, *recede, retreat Antonyms: protract 2 recant, *abjure, renounce, forswear Analogous words: eliminate, *exclude, suspend, rule out …   New Dictionary of Synonyms

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»